SR→RU

maran

маран

mȃran · /mâːran/

EN Поправить
ПРИЛАГАТЕЛЬНОЕ
  1. книжн. прилежный; усердный; трудолюбивый
    Bio je maran i tih učenik. — Он был прилежным и тихим учеником.
    Njena marna ruka sve je dovela u red. — Её усердные руки навели во всём порядок.

В живой речи обычно говорят vredan или marljiv.

Синонимы:
Антонимы:
Склонение по родам, ед. ч.
м. р.ж. р.ср. р.
Им.maranmarnamarno
Род.marnamarnemarna
Дат.marnumarnojmarnu
Вин.maranmarnumarno
Зват.maranmarnamarno
Твор.marnimmarnommarnim
Предл.marnumarnojmarnu
Склонение по родам, мн. ч.
м. р.ж. р.ср. р.
Им.marnimarnemarna
Род.marnihmarnihmarnih
Дат.marnimmarnimmarnim
Вин.marnemarnemarna
Зват.marnimarnemarna
Твор.marnimmarnimmarnim
Предл.marnimmarnimmarnim
Степени сравнения: marniji, marnija, marnije · najmarniji
Составлено ИИ Обновлено 29 сентября 2026