maran
маранmȃran · /mâːran/
ADJECTIVE
-
formal diligent; industrious; hard-workingBio je maran i tih učenik. — He was a diligent, quiet pupil.Njena marna ruka sve je dovela u red. — Her industrious hands put everything in order.
In everyday speech vredan or marljiv is usually used instead.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | maran | marna | marno |
| Gen. | marna | marne | marna |
| Dat. | marnu | marnoj | marnu |
| Acc. | maran | marnu | marno |
| Voc. | maran | marna | marno |
| Ins. | marnim | marnom | marnim |
| Loc. | marnu | marnoj | marnu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | marni | marne | marna |
| Gen. | marnih | marnih | marnih |
| Dat. | marnim | marnim | marnim |
| Acc. | marne | marne | marna |
| Voc. | marni | marne | marna |
| Ins. | marnim | marnim | marnim |
| Loc. | marnim | marnim | marnim |
Comparison: marniji, marnija, marnije · najmarniji
AI
Updated 29 September 2026