SR→RU

zapovednik

заповедник

zapovèdnīk · /zapoʋědniːk/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. командир; командующий
    Zapovednik je naredio povlačenje. — Командир приказал отступать.
    Zapovednik broda poslednji napušta palubu. — Капитан судна покидает палубу последним.

В современной речи чаще говорят komandant.

Синонимы:
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.zapovednikzapovednici
Род.zapovednikazapovednika
Дат.zapovednikuzapovednicima
Вин.zapovednikazapovednike
Зват.zapovedničezapovednici
Твор.zapovednikomzapovednicima
Предл.zapovednikuzapovednicima
Составлено ИИ Обновлено 28 сентября 2026