SR→RU

otpadnik

отпадник

òtpadnīk · /ǒtpadniːk/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. отступник; ренегат
    Stranka ga je proglasila otpadnikom posle glasanja. — После голосования партия объявила его отступником.
  2. изгой; отщепенец
    Posle skandala živeo je kao otpadnik od društva. — После скандала он жил как изгой общества.
Синонимы:
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.otpadnikotpadnici
Род.otpadnikaotpadnika
Дат.otpadnikuotpadnicima
Вин.otpadnikaotpadnike
Зват.otpadničeotpadnici
Твор.otpadnikomotpadnicima
Предл.otpadnikuotpadnicima
Составлено ИИ Обновлено 29 октября 2026