SR→RU

bezobraznik

безобразник

bezòbraznīk · /bezǒbrazniːk/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. наглец; нахал; хам
    Neki bezobraznik mi je uzeo mesto na parkingu. — Какой-то наглец занял моё место на парковке.
    Ne razgovaraj s njim, to je obični bezobraznik. — Не разговаривай с ним, он просто хам.
  2. ласк. (о ребёнке, шутливо) нахалёнок; шалун
    Dođi ovamo, mali bezobrazniče! — Иди сюда, нахалёнок!

Женский род — bezobraznica.

Синонимы:
drznik
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.bezobraznikbezobraznici
Род.bezobraznikabezobraznika
Дат.bezobraznikubezobraznicima
Вин.bezobraznikabezobraznike
Зват.bezobrazničebezobraznici
Твор.bezobraznikombezobraznicima
Предл.bezobraznikubezobraznicima
Составлено ИИ Обновлено 6 октября 2026