bezobraznik
безобразникbezòbraznīk · /bezǒbrazniːk/ · masc.
Suggest an editNOUN
-
impudent person; cheeky so-and-so; boorNeki bezobraznik mi je uzeo mesto na parkingu. — Some cheeky guy took my parking spot.Ne razgovaraj s njim, to je obični bezobraznik. — Don't talk to him, he's just a boor.
-
affect. (of a child, jokingly) little rascalDođi ovamo, mali bezobrazniče! — Come here, you little rascal!
The feminine form is bezobraznica.
Synonyms:
drznik
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | bezobraznik | bezobraznici |
| Gen. | bezobraznika | bezobraznika |
| Dat. | bezobrazniku | bezobraznicima |
| Acc. | bezobraznika | bezobraznike |
| Voc. | bezobrazniče | bezobraznici |
| Ins. | bezobraznikom | bezobraznicima |
| Loc. | bezobrazniku | bezobraznicima |
AI
Updated 6 October 2026