SR→RU

maloletnik

малолетник

mȁloletnīk · /mâloletniːk/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. несовершеннолетний
    Prodaja alkohola maloletnicima je zabranjena. — Продажа алкоголя несовершеннолетним запрещена.
    Policija je privela dvojicu maloletnika. — Полиция задержала двух несовершеннолетних.

О девушке говорят maloletnica; прилагательное — maloletan.

Антонимы:
punoletnik
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.maloletnikmaloletnici
Род.maloletnikamaloletnika
Дат.maloletnikumaloletnicima
Вин.maloletnikamaloletnike
Зват.maloletničemaloletnici
Твор.maloletnikommaloletnicima
Предл.maloletnikumaloletnicima
Составлено ИИ Обновлено 29 сентября 2026