SR→RU

kradljivac

крадљивац

kràdljivac · /krǎdʎiʋat͡s/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. вор; похититель
    Policija je uhvatila kradljivca automobila. — Полиция поймала угонщика автомобилей.
    Kradljivac je pobegao kroz prozor. — Вор сбежал через окно.

Часто уточняется родительным падежом: kradljivac automobila, kradljivac identiteta.

Синонимы:
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.kradljivackradljivci
Род.kradljivcakradljivaca
Дат.kradljivcukradljivcima
Вин.kradljivcakradljivce
Зват.kradljivčekradljivci
Твор.kradljivcemkradljivcima
Предл.kradljivcukradljivcima
Составлено ИИ Обновлено 29 сентября 2026