ispraviti
исправити/ǐspraʋiti/ · perfective · impf.: ispravljati
RuVERB
-
to correct; to rectifyNastavnica je ispravila sve greške u testu. — The teacher corrected all the mistakes in the test.Hteo bih da ispravim nepravdu. — I'd like to right the wrong.
-
(of a school grade) to improve; to bring upKonačno sam ispravio keca iz matematike. — I finally brought up my failing grade in maths.
-
to straightenIspravio je savijenu žicu kleštima. — He straightened the bent wire with pliers.Ispravi leđa dok sediš! — Straighten your back when you sit!
Synonyms:
popraviti
izravnati
Forms
| Present tense | |
|---|---|
| ja | ispravim |
| ti | ispraviš |
| on/ona/ono | ispravi |
| mi | ispravimo |
| vi | ispravite |
| oni/one/ona | isprave |
Past (masc.): ispravio
Imperative: ispravi