СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
-
дятелUjutru se u parku čuje detlić kako kuca. — По утрам в парке слышно, как стучит дятел.Na staroj bukvi smo videli detlića. — На старом буке мы увидели дятла.
Склонение, м. р.
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| Им. | detlić | detlići |
| Род. | detlića | detlića |
| Дат. | detliću | detlićima |
| Вин. | detlića | detliće |
| Зват. | detliću | detlići |
| Твор. | detlićem | detlićima |
| Предл. | detliću | detlićima |
Составлено ИИ
Обновлено 6 октября 2026