SR→RU

autoritet

ауторитет

autorìtēt · /autorǐteːt/ · м. р.

EN Поправить
СУЩЕСТВИТЕЛЬНОЕ
  1. авторитет
    Učitelj je izgubio autoritet kod učenika. — Учитель потерял авторитет у учеников.
    Roditelji moraju imati autoritet. — У родителей должен быть авторитет.
  2. (о человеке) авторитет; признанный специалист
    Profesor Jović je svetski autoritet u toj oblasti. — Профессор Йович — мировой авторитет в этой области.

О специалисте обычно говорят autoritet u oblasti / za + вин.

Синонимы:
Склонение, м. р.
ед. ч.мн. ч.
Им.autoritetautoriteti
Род.autoritetaautoriteta
Дат.autoritetuautoritetima
Вин.autoritetautoritete
Зват.autoriteteautoriteti
Твор.autoritetomautoritetima
Предл.autoritetuautoritetima
Составлено ИИ Обновлено 23 октября 2026