VOCAB.RS

zabraniti

забранити

/zabrǎːniti/ · perfective · impf.: zabranjivati

Ru
VERB
  1. (to someone) to forbid; to prohibit
    Lekar mu je zabranio da puši. — The doctor forbade him to smoke.
    Mama mi je zabranila da izlazim večeras. — Mom forbade me to go out tonight.
  2. (officially, by law) to ban; to outlaw
    Grad je zabranio pušenje u kafićima. — The city banned smoking in cafés.
    Vlada je zabranila uvoz tog proizvoda. — The government banned the import of that product.

Used as zabraniti someone (dat.) something (acc.) or zabraniti someone (dat.) da + verb.

Synonyms:
onemogućiti sprečiti
Forms
Present tense
jazabranim
tizabraniš
on/ona/onozabrani
mizabranimo
vizabranite
oni/one/onazabrane
Past (masc.): zabranio
Imperative: zabrani
Antonyms: dozvoliti, dopustiti, odobriti
© 2026 vocab.rs · Grammar data: Wiktionary, CC BY-SA 4.0