SR→EN

ultimatum

ултиматум

ultimátum · /ultimǎːtum/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. ultimatum
    Šef mu je postavio ultimatum: ili radi, ili odlazi. — His boss gave him an ultimatum: work or leave.
    Vlada je odbila ultimatum. — The government rejected the ultimatum.

Usually postaviti or dati kome ultimatum “to give someone an ultimatum”.

Declension, masc.
singularplural
Nom.ultimatumultimatumi
Gen.ultimatumaultimatuma
Dat.ultimatumuultimatumima
Acc.ultimatumultimatume
Voc.ultimatumeultimatumi
Ins.ultimatumomultimatumima
Loc.ultimatumuultimatumima
AI Updated 29 October 2026