SR→EN

sputavati

спутавати

sputávati · /sputǎːʋati/ · imperfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. to restrict; to hold back; to hamper
    Strah ga stalno sputava da kaže šta misli. — Fear keeps holding him back from saying what he thinks.
    Birokratija sputava razvoj malih firmi. — Bureaucracy hampers the growth of small businesses.
  2. to bind; to fetter; to tie up
    Seljaci su sputavali konje da ne odlutaju. — The farmers would hobble the horses so they wouldn't wander off.

Takes the accusative; mostly used figuratively (fear, rules or duties restrict someone).

Antonyms:
Conjugation, imperfective
Present tense
jasputavam
tisputavaš
on/ona/onosputava
misputavamo
visputavate
oni/one/onasputavaju
Past tense: sputavao, sputavala, sputavalo · sputavali, sputavale
Future: sputavaću, sputavaćeš, sputavaće, sputavaćemo, sputavaćete, sputavaće
Imperative: sputavaj
AI Updated 29 September 2026