sabran
сабранsȁbrān · /sâbraːn/
ADJECTIVE
-
(of a person) calm; composed; collectedOstala je sabrana i pozvala hitnu pomoć. — She stayed composed and called an ambulance.Pred ispit moraš da budeš sabran. — You need to be focused before the exam.
-
(of works) collectedKupio sam sabrana dela Ive Andrića. — I bought the collected works of Ivo Andrić.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | sabran | sabrana | sabrano |
| Gen. | sabrana | sabrane | sabrana |
| Dat. | sabranu | sabranoj | sabranu |
| Acc. | sabran | sabranu | sabrano |
| Voc. | sabran | sabrana | sabrano |
| Ins. | sabranim | sabranom | sabranim |
| Loc. | sabranu | sabranoj | sabranu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | sabrani | sabrane | sabrana |
| Gen. | sabranih | sabranih | sabranih |
| Dat. | sabranim | sabranim | sabranim |
| Acc. | sabrane | sabrane | sabrana |
| Voc. | sabrani | sabrane | sabrana |
| Ins. | sabranim | sabranim | sabranim |
| Loc. | sabranim | sabranim | sabranim |
Comparison: sabraniji, sabranija, sabranije · najsabraniji
AI
Updated 6 October 2026