SR→EN

miroljubiv

мирољубив

miroljùbiv · /miroʎǔbiʋ/

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. peace-loving; peaceful
    On je miroljubiv čovek i ne voli svađe. — He's a peace-loving man and doesn't like arguments.
    Zemlja vodi miroljubivu spoljnu politiku. — The country pursues a peaceful foreign policy.
Synonyms:
Antonyms:
Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.miroljubivmiroljubivamiroljubivo
Gen.miroljubivamiroljubivemiroljubiva
Dat.miroljubivumiroljubivojmiroljubivu
Acc.miroljubivmiroljubivumiroljubivo
Voc.miroljubivmiroljubivamiroljubivo
Ins.miroljubivimmiroljubivommiroljubivim
Loc.miroljubivumiroljubivojmiroljubivu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.miroljubivimiroljubivemiroljubiva
Gen.miroljubivihmiroljubivihmiroljubivih
Dat.miroljubivimmiroljubivimmiroljubivim
Acc.miroljubivemiroljubivemiroljubiva
Voc.miroljubivimiroljubivemiroljubiva
Ins.miroljubivimmiroljubivimmiroljubivim
Loc.miroljubivimmiroljubivimmiroljubivim
Comparison: miroljubiviji, miroljubivija, miroljubivije · najmiroljubiviji
AI Updated 30 September 2026