izmigoljiti
измигољитиizmigòljiti · /izmiɡǒʎiti/ · perfective
VERB
-
(with se) to wriggle out; to wriggle freeMačka se izmigoljila iz mog naručja. — The cat wriggled out of my arms.Dete se izmigoljilo i pobeglo niz hodnik. — The child wriggled free and ran off down the hallway.
-
colloq. (with se, of a duty) to wriggle out of; to weasel out ofOpet se izmigoljio od pranja sudova. — He wriggled out of doing the dishes again.Uspela je da se izmigolji iz neprijatnog razgovora. — She managed to wriggle out of an awkward conversation.
Usually used with se, less often without it: izmigoljiti (se) iz + gen. (out of where) or od + gen. (out of what task).
Conjugation, perfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | izmigoljim |
| ti | izmigoljiš |
| on/ona/ono | izmigolji |
| mi | izmigoljimo |
| vi | izmigoljite |
| oni/one/ona | izmigolje |
Past tense: izmigoljio, izmigoljila, izmigoljilo · izmigoljili, izmigoljile
Future: izmigoljiću, izmigoljićeš, izmigoljiće, izmigoljićemo, izmigoljićete, izmigoljiće
Imperative: izmigolji
AI
Updated 13 October 2026