SR→EN

izmigoljiti

измигољити

izmigòljiti · /izmiɡǒʎiti/ · perfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. (with se) to wriggle out; to wriggle free
    Mačka se izmigoljila iz mog naručja. — The cat wriggled out of my arms.
    Dete se izmigoljilo i pobeglo niz hodnik. — The child wriggled free and ran off down the hallway.
  2. colloq. (with se, of a duty) to wriggle out of; to weasel out of
    Opet se izmigoljio od pranja sudova. — He wriggled out of doing the dishes again.
    Uspela je da se izmigolji iz neprijatnog razgovora. — She managed to wriggle out of an awkward conversation.

Usually used with se, less often without it: izmigoljiti (se) iz + gen. (out of where) or od + gen. (out of what task).

Conjugation, perfective
Present tense
jaizmigoljim
tiizmigoljiš
on/ona/onoizmigolji
miizmigoljimo
viizmigoljite
oni/one/onaizmigolje
Past tense: izmigoljio, izmigoljila, izmigoljilo · izmigoljili, izmigoljile
Future: izmigoljiću, izmigoljićeš, izmigoljiće, izmigoljićemo, izmigoljićete, izmigoljiće
Imperative: izmigolji
AI Updated 13 October 2026