inkvizitor
инквизиторinkvìzītor · /inkʋǐziːtor/ · masc.
Suggest an editNOUN
-
(historical) inquisitorInkvizitor je osudio naučnika na lomaču. — The inquisitor sentenced the scientist to be burned at the stake.
-
derog. inquisitor; persecutorPrestani da me ispituješ kao inkvizitor! — Stop interrogating me like an inquisitor!
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | inkvizitor | inkvizitori |
| Gen. | inkvizitora | inkvizitora |
| Dat. | inkvizitoru | inkvizitorima |
| Acc. | inkvizitora | inkvizitore |
| Voc. | inkvizitore | inkvizitori |
| Ins. | inkvizitorom | inkvizitorima |
| Loc. | inkvizitoru | inkvizitorima |
AI
Updated 6 October 2026