SR→EN

frustracija

фрустрација

frustrácija · /frustrǎːt͡sija/ · fem.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. frustration
    Osećam frustraciju kad me niko ne sluša. — I feel frustrated when nobody listens to me.
    Svoje frustracije iskaljuje na deci. — He takes his frustrations out on the kids.

Often used in the plural: iskaliti frustracije na kome — "to take one's frustrations out on someone".

Antonyms:
Declension, fem.
singularplural
Nom.frustracijafrustracije
Gen.frustracijefrustracija
Dat.frustracijifrustracijama
Acc.frustracijufrustracije
Voc.frustracijofrustracije
Ins.frustracijomfrustracijama
Loc.frustracijifrustracijama
AI Updated 29 September 2026