bednik
бедникbȇdnīk · /bêːdniːk/ · masc.
Suggest an editNOUN
-
derog. scoundrel; wretchSamo bi bednik mogao tako da laže prijatelja. — Only a scoundrel could lie to a friend like that.
-
wretch; poor devilTaj bednik nije imao ni za hleb. — That poor wretch couldn't even afford bread.
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | bednik | bednici |
| Gen. | bednika | bednika |
| Dat. | bedniku | bednicima |
| Acc. | bednika | bednike |
| Voc. | bedniče | bednici |
| Ins. | bednikom | bednicima |
| Loc. | bedniku | bednicima |
AI
Updated 29 September 2026