SR→EN

aperitiv

аперитив

aperìtīv · /aperǐtiːʋ/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. aperitif
    Pre ručka smo popili po čašicu rakije kao aperitiv. — Before lunch we each had a glass of rakija as an aperitif.
    Želite li neki aperitiv dok čekate hranu? — Would you like an aperitif while you wait for your food?
Declension, masc.
singularplural
Nom.aperitivaperitivi
Gen.aperitivaaperitiva
Dat.aperitivuaperitivima
Acc.aperitivaperitive
Voc.aperitiveaperitivi
Ins.aperitivomaperitivima
Loc.aperitivuaperitivima
AI Updated 30 September 2026