uzvikivati
узвикиватиuzvikívati · /uzʋikǐːʋati/ · imperfective
Suggest an editVERB
-
to shout; to exclaim; to chantNavijači su uzvikivali ime svog igrača. — The fans were chanting their player's name.Demonstranti uzvikuju parole ispred Skupštine. — The protesters are shouting slogans in front of the Parliament.
The perfective is uzviknuti.
Conjugation, imperfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | uzvikujem |
| ti | uzvikuješ |
| on/ona/ono | uzvikuje |
| mi | uzvikujemo |
| vi | uzvikujete |
| oni/one/ona | uzvikuju |
Past tense: uzvikivao, uzvikivala, uzvikivalo · uzvikivali, uzvikivale
Future: uzvikivaću, uzvikivaćeš, uzvikivaće, uzvikivaćemo, uzvikivaćete, uzvikivaće
Imperative: uzvikuj
AI
Updated 6 October 2026