uzrujavati
узрујаватиuzrujávati · /uzrujǎːʋati/ · imperfective
VERB
-
(uzrujavati se) to get upset; to get worked upNemoj da se uzrujavaš zbog sitnica. — Don't get upset over little things.Uvek se uzrujava kad kasni na posao. — He always gets worked up when he's late for work.
-
(someone) to upset; to agitateNe uzrujavaj je pred ispit. — Don't upset her before the exam.Takve vesti me uvek uzrujavaju. — News like that always upsets me.
Mostly used with se; the cause is expressed with zbog + genitive.
Synonyms:
Antonyms:
Conjugation, imperfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | uzrujavam |
| ti | uzrujavaš |
| on/ona/ono | uzrujava |
| mi | uzrujavamo |
| vi | uzrujavate |
| oni/one/ona | uzrujavaju |
Past tense: uzrujavao, uzrujavala, uzrujavalo · uzrujavali, uzrujavale
Future: uzrujavaću, uzrujavaćeš, uzrujavaće, uzrujavaćemo, uzrujavaćete, uzrujavaće
Imperative: uzrujavaj
AI
Updated 6 October 2026