SR→EN

uzrujavati

узрујавати

uzrujávati · /uzrujǎːʋati/ · imperfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. (uzrujavati se) to get upset; to get worked up
    Nemoj da se uzrujavaš zbog sitnica. — Don't get upset over little things.
    Uvek se uzrujava kad kasni na posao. — He always gets worked up when he's late for work.
  2. (someone) to upset; to agitate
    Ne uzrujavaj je pred ispit. — Don't upset her before the exam.
    Takve vesti me uvek uzrujavaju. — News like that always upsets me.

Mostly used with se; the cause is expressed with zbog + genitive.

Antonyms:
Conjugation, imperfective
Present tense
jauzrujavam
tiuzrujavaš
on/ona/onouzrujava
miuzrujavamo
viuzrujavate
oni/one/onauzrujavaju
Past tense: uzrujavao, uzrujavala, uzrujavalo · uzrujavali, uzrujavale
Future: uzrujavaću, uzrujavaćeš, uzrujavaće, uzrujavaćemo, uzrujavaćete, uzrujavaće
Imperative: uzrujavaj
AI Updated 6 October 2026