SR→EN

uzbuđivati

узбуђивати

uzbuđívati · /uzbud͡ʑǐːʋati/ · imperfective · pf.: uzbuditi

RU Suggest an edit
VERB
  1. to excite; to thrill
    Ta ideja me stvarno uzbuđuje. — That idea really excites me.
    Putovanja ga uvek uzbuđuju. — Travelling always excites him.
  2. (uzbuđivati se) to get worked up; to get upset
    Ne uzbuđuj se zbog sitnica. — Don't get worked up over little things.
    Lekar mu je rekao da se ne uzbuđuje. — The doctor told him not to get upset.
  3. (sexually) to arouse; to turn on
    Uzbuđuje ga njen glas. — Her voice turns him on.

The perfective is uzbuditi; "Ne uzbuđuj se!" is a common way to say "Calm down!".

Antonyms:
Conjugation, imperfective
Present tense
jauzbuđujem
tiuzbuđuješ
on/ona/onouzbuđuje
miuzbuđujemo
viuzbuđujete
oni/one/onauzbuđuju
Past tense: uzbuđivao, uzbuđivala, uzbuđivalo · uzbuđivali, uzbuđivale
Future: uzbuđivaću, uzbuđivaćeš, uzbuđivaće, uzbuđivaćemo, uzbuđivaćete, uzbuđivaće
Imperative: uzbuđuj
AI Updated 28 September 2026