SR→EN

upitan

упитан

ùpitan · /ǔpitan/

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. questionable; doubtful
    Njegovo učešće u utakmici je još upitno. — His participation in the match is still in doubt.
    Kvalitet tog proizvoda je prilično upitan. — The quality of that product is rather questionable.
  2. (of a look, tone) questioning; quizzical
    Pogledala me je upitnim pogledom. — She gave me a questioning look.
  3. (in grammar) interrogative
    Upitna rečenica završava se upitnikom. — An interrogative sentence ends with a question mark.

In the sense "doubtful" it is mostly used after biti: to je upitno.

Antonyms:
Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.upitanupitnaupitno
Gen.upitnaupitneupitna
Dat.upitnuupitnojupitnu
Acc.upitanupitnuupitno
Voc.upitanupitnaupitno
Ins.upitnimupitnomupitnim
Loc.upitnuupitnojupitnu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.upitniupitneupitna
Gen.upitnihupitnihupitnih
Dat.upitnimupitnimupitnim
Acc.upitneupitneupitna
Voc.upitniupitneupitna
Ins.upitnimupitnimupitnim
Loc.upitnimupitnimupitnim
Comparison: upitniji, upitnija, upitnije · najupitniji
AI Updated 29 October 2026