SR→EN

unajmljivati

унајмљивати

unajmljívati · /unajmʎǐːʋati/ · imperfective · pf.: unajmiti

RU Suggest an edit
VERB
  1. (of people) to hire
    Firma često unajmljuje studente preko leta. — The company often hires students over the summer.
    Za takve poslove unajmljuju spoljne saradnike. — They hire outside contractors for that kind of work.
  2. (of things) to rent; to hire
    Svakog leta unajmljujemo kuću na moru. — Every summer we rent a house by the sea.

To let something out to others is usually iznajmljivati, not unajmljivati.

Synonyms:
Antonyms:
Conjugation, imperfective
Present tense
jaunajmljujem
tiunajmljuješ
on/ona/onounajmljuje
miunajmljujemo
viunajmljujete
oni/one/onaunajmljuju
Past tense: unajmljivao, unajmljivala, unajmljivalo · unajmljivali, unajmljivale
Future: unajmljivaću, unajmljivaćeš, unajmljivaće, unajmljivaćemo, unajmljivaćete, unajmljivaće
Imperative: unajmljuj
AI Updated 6 October 2026