učen
ученȕčen · /ût͡ʃen/
ADJECTIVE
-
learned; eruditeNjen deda je bio veoma učen čovek. — Her grandfather was a very learned man.Govori kao da je najučeniji u društvu. — He talks as if he's the most learned person in the group.
Don't confuse it with učenik "pupil" and naučnik "scientist".
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | učen | učena | učeno |
| Gen. | učena | učene | učena |
| Dat. | učenu | učenoj | učenu |
| Acc. | učen | učenu | učeno |
| Voc. | učen | učena | učeno |
| Ins. | učenim | učenom | učenim |
| Loc. | učenu | učenoj | učenu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | učeni | učene | učena |
| Gen. | učenih | učenih | učenih |
| Dat. | učenim | učenim | učenim |
| Acc. | učene | učene | učena |
| Voc. | učeni | učene | učena |
| Ins. | učenim | učenim | učenim |
| Loc. | učenim | učenim | učenim |
Comparison: učeniji, učenija, učenije · najučeniji
AI
Updated 23 October 2026