spontan
спонтанspȍntān · /spôntaːn/
ADJECTIVE
-
spontaneous; unplannedBio je to spontan izlazak, ništa nismo planirali. — It was a spontaneous night out, we didn't plan anything.Na trgu je počeo spontani protest. — A spontaneous protest started in the square.
-
(of a person, behaviour) spontaneous; naturalOna je vrlo spontana i otvorena osoba. — She's a very spontaneous and open person.
Synonyms:
neusiljen
prirodan
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | spontan | spontana | spontano |
| Gen. | spontana | spontane | spontana |
| Dat. | spontanu | spontanoj | spontanu |
| Acc. | spontan | spontanu | spontano |
| Voc. | spontan | spontana | spontano |
| Ins. | spontanim | spontanom | spontanim |
| Loc. | spontanu | spontanoj | spontanu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | spontani | spontane | spontana |
| Gen. | spontanih | spontanih | spontanih |
| Dat. | spontanim | spontanim | spontanim |
| Acc. | spontane | spontane | spontana |
| Voc. | spontani | spontane | spontana |
| Ins. | spontanim | spontanim | spontanim |
| Loc. | spontanim | spontanim | spontanim |
Comparison: spontaniji, spontanija, spontanije · najspontaniji
AI
Updated 29 September 2026