razočarenje
разочарењеrazočarénje · /razot͡ʃarěːɲe/ · neut.
NOUN
-
disappointmentFilm je bio pravo razočarenje. — The film was a real disappointment.Nije mogla da sakrije razočarenje kad je čula vest. — She couldn't hide her disappointment when she heard the news.
The variant razočaranje is at least as common in Serbia.
Declension, neut.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | razočarenje | razočarenja |
| Gen. | razočarenja | razočarenja |
| Dat. | razočarenju | razočarenjima |
| Acc. | razočarenje | razočarenja |
| Voc. | razočarenje | razočarenja |
| Ins. | razočarenjem | razočarenjima |
| Loc. | razočarenju | razočarenjima |
AI
Updated 29 September 2026