SR→EN

razočarenje

разочарење

razočarénje · /razot͡ʃarěːɲe/ · neut.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. disappointment
    Film je bio pravo razočarenje. — The film was a real disappointment.
    Nije mogla da sakrije razočarenje kad je čula vest. — She couldn't hide her disappointment when she heard the news.

The variant razočaranje is at least as common in Serbia.

Declension, neut.
singularplural
Nom.razočarenjerazočarenja
Gen.razočarenjarazočarenja
Dat.razočarenjurazočarenjima
Acc.razočarenjerazočarenja
Voc.razočarenjerazočarenja
Ins.razočarenjemrazočarenjima
Loc.razočarenjurazočarenjima
AI Updated 29 September 2026