razljutiti
разљутитиrazljútiti · /razʎǔːtiti/ · perfective
Suggest an editVERB
-
(razljutiti se) to get angry; to lose one's temperMama se razljutila kad je videla nered. — Mum got angry when she saw the mess.Razljutio se na mene bez razloga. — He got angry with me for no reason.
-
to anger; to infuriateNjegov odgovor me je stvarno razljutio. — His answer really made me angry.
Razljutiti se takes na + accusative for the person: razljutio se na brata.
Synonyms:
Antonyms:
Conjugation, perfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | razljutim |
| ti | razljutiš |
| on/ona/ono | razljuti |
| mi | razljutimo |
| vi | razljutite |
| oni/one/ona | razljute |
Past tense: razljutio, razljutila, razljutilo · razljutili, razljutile
Future: razljutiću, razljutićeš, razljutiće, razljutićemo, razljutićete, razljutiće
Imperative: razljuti
AI
Updated 29 September 2026