raspolagati
располагатиraspolágati · /raspolǎːɡati/ · imperfective
VERB
-
(+ instr.) to have at one's disposal; to possessNe raspolažemo tim podacima. — We don't have that data.Hotel raspolaže sa sto dvadeset soba. — The hotel has one hundred and twenty rooms.
-
(+ instr.) to dispose of; to manageSvako ima pravo da raspolaže svojim novcem. — Everyone has the right to manage their own money.Ne umem da raspolažem vremenom. — I'm bad at managing my time.
Takes the instrumental: raspolagati nečim; in speech raspolagati sa + instrumental is also heard.
Synonyms:
Conjugation, imperfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | raspolažem |
| ti | raspolažeš |
| on/ona/ono | raspolaže |
| mi | raspolažemo |
| vi | raspolažete |
| oni/one/ona | raspolažu |
Past tense: raspolagao, raspolagala, raspolagalo · raspolagali, raspolagale
Future: raspolagaću, raspolagaćeš, raspolagaće, raspolagaćemo, raspolagaćete, raspolagaće
Imperative: raspolaži
AI
Updated 30 September 2026