pokoran
покоранpȍkōran · /pôkoːran/
ADJECTIVE
-
submissive; obedientBio je pokoran i nikad se nije bunio. — He was submissive and never complained.Vlast želi pokorne građane. — The government wants obedient citizens.
Synonyms:
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | pokoran | pokorna | pokorno |
| Gen. | pokorna | pokorne | pokorna |
| Dat. | pokornu | pokornoj | pokornu |
| Acc. | pokoran | pokornu | pokorno |
| Voc. | pokoran | pokorna | pokorno |
| Ins. | pokornim | pokornom | pokornim |
| Loc. | pokornu | pokornoj | pokornu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | pokorni | pokorne | pokorna |
| Gen. | pokornih | pokornih | pokornih |
| Dat. | pokornim | pokornim | pokornim |
| Acc. | pokorne | pokorne | pokorna |
| Voc. | pokorni | pokorne | pokorna |
| Ins. | pokornim | pokornim | pokornim |
| Loc. | pokornim | pokornim | pokornim |
Comparison: pokorniji, pokornija, pokornije · najpokorniji
AI
Updated 6 October 2026