SR→EN

otmičar

отмичар

òtmičār · /ǒtmit͡ʃaːr/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. kidnapper; abductor; hijacker
    Otmičari su tražili milion evra otkupa. — The kidnappers demanded a million euros in ransom.
    Policija je uhapsila otmičara aviona. — The police arrested the plane hijacker.
Synonyms:
Declension, masc.
singularplural
Nom.otmičarotmičari
Gen.otmičaraotmičara
Dat.otmičaruotmičarima
Acc.otmičaraotmičare
Voc.otmičaruotmičari
Ins.otmičaromotmičarima
Loc.otmičaruotmičarima
AI Updated 28 September 2026