SR→EN

osvetoljubiv

осветољубив

osvetoljùbiv · /osʋetoʎǔbiʋ/

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. vengeful; vindictive
    Pazi šta mu govoriš, on je jako osvetoljubiv. — Watch what you say to him, he's very vindictive.
    Bivša žena mu je postala osvetoljubiva posle razvoda. — His ex-wife became vengeful after the divorce.
Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.osvetoljubivosvetoljubivaosvetoljubivo
Gen.osvetoljubivaosvetoljubiveosvetoljubiva
Dat.osvetoljubivuosvetoljubivojosvetoljubivu
Acc.osvetoljubivosvetoljubivuosvetoljubivo
Voc.osvetoljubivosvetoljubivaosvetoljubivo
Ins.osvetoljubivimosvetoljubivomosvetoljubivim
Loc.osvetoljubivuosvetoljubivojosvetoljubivu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.osvetoljubiviosvetoljubiveosvetoljubiva
Gen.osvetoljubivihosvetoljubivihosvetoljubivih
Dat.osvetoljubivimosvetoljubivimosvetoljubivim
Acc.osvetoljubiveosvetoljubiveosvetoljubiva
Voc.osvetoljubiviosvetoljubiveosvetoljubiva
Ins.osvetoljubivimosvetoljubivimosvetoljubivim
Loc.osvetoljubivimosvetoljubivimosvetoljubivim
Comparison: osvetoljubiviji, osvetoljubivija, osvetoljubivije · najosvetoljubiviji
AI Updated 6 October 2026