omamljivati
омамљиватиomamljívati · /omamʎǐːʋati/ · imperfective · pf.: omamiti
VERB
-
(of a smell, beauty) to intoxicate; to enchant; to beguileMiris lipe me svakog juna omamljuje. — The scent of linden intoxicates me every June.
-
(of a drug, blow) to daze; to stupefyTi lekovi ga omamljuju, pa stalno spava. — Those pills make him groggy, so he sleeps all the time.
The perfective is omamiti.
Synonyms:
Conjugation, imperfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | omamljujem |
| ti | omamljuješ |
| on/ona/ono | omamljuje |
| mi | omamljujemo |
| vi | omamljujete |
| oni/one/ona | omamljuju |
Past tense: omamljivao, omamljivala, omamljivalo · omamljivali, omamljivale
Future: omamljivaću, omamljivaćeš, omamljivaće, omamljivaćemo, omamljivaćete, omamljivaće
Imperative: omamljuj
AI
Updated 30 September 2026