SR→EN

omamljivati

омамљивати

omamljívati · /omamʎǐːʋati/ · imperfective · pf.: omamiti

RU Suggest an edit
VERB
  1. (of a smell, beauty) to intoxicate; to enchant; to beguile
    Miris lipe me svakog juna omamljuje. — The scent of linden intoxicates me every June.
  2. (of a drug, blow) to daze; to stupefy
    Ti lekovi ga omamljuju, pa stalno spava. — Those pills make him groggy, so he sleeps all the time.

The perfective is omamiti.

Synonyms:
Conjugation, imperfective
Present tense
jaomamljujem
tiomamljuješ
on/ona/onoomamljuje
miomamljujemo
viomamljujete
oni/one/onaomamljuju
Past tense: omamljivao, omamljivala, omamljivalo · omamljivali, omamljivale
Future: omamljivaću, omamljivaćeš, omamljivaće, omamljivaćemo, omamljivaćete, omamljivaće
Imperative: omamljuj
AI Updated 30 September 2026