neobuzdan
необузданnȅobuzdān · /nêobuzdaːn/
Suggest an editADJECTIVE
-
(of feelings, behaviour) unrestrained; unbridledNjegov neobuzdan bes uplašio je sve u kancelariji. — His unbridled rage frightened everyone in the office.Imala je neobuzdanu maštu još kao dete. — She had an unrestrained imagination even as a child.
-
(of a person, animal) uncontrollable; unrulyTog neobuzdanog konja niko nije uspeo da ukroti. — Nobody managed to tame that unruly horse.
Antonyms:
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | neobuzdan | neobuzdana | neobuzdano |
| Gen. | neobuzdana | neobuzdane | neobuzdana |
| Dat. | neobuzdanu | neobuzdanoj | neobuzdanu |
| Acc. | neobuzdan | neobuzdanu | neobuzdano |
| Voc. | neobuzdan | neobuzdana | neobuzdano |
| Ins. | neobuzdanim | neobuzdanom | neobuzdanim |
| Loc. | neobuzdanu | neobuzdanoj | neobuzdanu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | neobuzdani | neobuzdane | neobuzdana |
| Gen. | neobuzdanih | neobuzdanih | neobuzdanih |
| Dat. | neobuzdanim | neobuzdanim | neobuzdanim |
| Acc. | neobuzdane | neobuzdane | neobuzdana |
| Voc. | neobuzdani | neobuzdane | neobuzdana |
| Ins. | neobuzdanim | neobuzdanim | neobuzdanim |
| Loc. | neobuzdanim | neobuzdanim | neobuzdanim |
Comparison: neobuzdaniji, neobuzdanija, neobuzdanije · najneobuzdaniji
AI
Updated 6 October 2026