nekažnjen
некажњенnèkažnjen · /někaʒɲen/
ADJECTIVE
-
(of a person or deed) unpunishedOvakav zločin ne sme ostati nekažnjen. — A crime like this must not go unpunished.Opet je prošao nekažnjeno. — He got away with it again.
Mostly used with ostati and proći: ostati nekažnjen, proći nekažnjeno.
AI
Updated 29 October 2026