SR→EN

naslutiti

наслутити

naslútiti · /naslǔːtiti/ · perfective · impf.: naslućivati

RU Suggest an edit
VERB
  1. to sense; to guess; to have a premonition of
    Odmah sam naslutio da nešto nije u redu. — I sensed right away that something was wrong.
    Niko nije mogao da nasluti kako će se sve završiti. — No one could have guessed how it would all end.
  2. (dati naslutiti) to hint; to suggest
    Direktor je dao naslutiti da će biti otpuštanja. — The director hinted that there would be layoffs.

The imperfective is naslućivati.

Conjugation, perfective
Present tense
janaslutim
tinaslutiš
on/ona/ononasluti
minaslutimo
vinaslutite
oni/one/onanaslute
Past tense: naslutio, naslutila, naslutilo · naslutili, naslutile
Future: naslutiću, naslutićeš, naslutiće, naslutićemo, naslutićete, naslutiće
Imperative: nasluti
AI Updated 6 October 2026