SR→EN

nasleđivati

наслеђивати

nasleđívati · /nasled͡ʑǐːʋati/ · imperfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. (property, traits) to inherit
    Deca često nasleđuju boju očiju od oca. — Children often inherit their eye colour from their father.
    U toj porodici imanje uvek nasleđuje najstariji sin. — In that family the eldest son always inherits the estate.
  2. (someone in a position) to succeed; to take over from
    Novi direktor nasleđuje kolegu koji odlazi u penziju. — The new director is taking over from a colleague who is retiring.

What is inherited takes the accusative, from whom takes od + genitive; perfective is naslediti.

Conjugation, imperfective
Present tense
janasleđujem
tinasleđuješ
on/ona/ononasleđuje
minasleđujemo
vinasleđujete
oni/one/onanasleđuju
Past tense: nasleđivao, nasleđivala, nasleđivalo · nasleđivali, nasleđivale
Future: nasleđivaću, nasleđivaćeš, nasleđivaće, nasleđivaćemo, nasleđivaćete, nasleđivaće
Imperative: nasleđuj
AI Updated 6 October 2026