SR→EN

naoružan

наоружан

RU Suggest an edit
ADJECTIVE
  1. armed
    Pljačkaš je bio naoružan pištoljem. — The robber was armed with a gun.
    Policija traži naoružanog muškarca. — The police are looking for an armed man.
  2. (+ instr.) armed; equipped
    U opštinu sam otišao naoružan strpljenjem. — I went to the municipal office armed with patience.

The weapon goes in the instrumental: naoružan nožem.

Declension by gender, singular
masc.fem.neut.
Nom.naoružannaoružananaoružano
Gen.naoružananaoružanenaoružana
Dat.naoružanunaoružanojnaoružanu
Acc.naoružan, naoružananaoružanunaoružano
Voc.naoružaninaoružananaoružano
Ins.naoružanimnaoružanomnaoružanim
Loc.naoružanunaoružanojnaoružanu
Declension by gender, plural
masc.fem.neut.
Nom.naoružaninaoružanenaoružana
Gen.naoružanihnaoružanihnaoružanih
Dat.naoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanima
Acc.naoružanenaoružanenaoružana
Voc.naoružaninaoružanenaoružana
Ins.naoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanima
Loc.naoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanimanaoružanim, naoružanima
AI Updated 11 October 2026