SR→EN

nanišaniti

нанишанити

nanišániti · /naniʃǎːniti/ · perfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. (+ na + acc.) to aim; to take aim
    Lovac je nanišanio na zeca i opalio. — The hunter took aim at the hare and fired.
    Nanišanio je pravo u gornji ugao gola. — He aimed straight for the top corner of the goal.

The target takes na + acc.: nanišaniti na metu; the imperfective is nišaniti.

Conjugation, perfective
Present tense
jananišanim
tinanišaniš
on/ona/ononanišani
minanišanimo
vinanišanite
oni/one/onananišane
Past tense: nanišanio, nanišanila, nanišanilo · nanišanili, nanišanile
Future: nanišaniću, nanišanićeš, nanišaniće, nanišanićemo, nanišanićete, nanišaniće
Imperative: nanišani
AI Updated 6 October 2026