SR→EN

mučitelj

мучитељ

mùčitelj · /mǔt͡ʃiteʎ/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. tormentor; torturer
    Žrtva je na sudu prepoznala svog mučitelja. — The victim recognized her tormentor in court.
    Za decu je taj nastavnik bio pravi mučitelj. — To the kids, that teacher was a real tormentor.

The feminine form is mučiteljka.

Declension, masc.
singularplural
Nom.mučiteljmučitelji
Gen.mučiteljamučitelja
Dat.mučiteljumučiteljima
Acc.mučiteljamučitelje
Voc.mučiteljumučitelji
Ins.mučiteljemmučiteljima
Loc.mučiteljumučiteljima
AI Updated 6 October 2026