SR→EN

mirnoća

мирноћа

mirnòća · /mirnǒt͡ɕa/ · fem.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. calmness; composure
    Divim se njenoj mirnoći u teškim situacijama. — I admire her calmness in difficult situations.
    Odgovorio je sa potpunom mirnoćom. — He answered with complete composure.
  2. (of a place, nature) quietness; stillness
    Uživali smo u mirnoći jezera rano ujutru. — We enjoyed the stillness of the lake early in the morning.
Synonyms:
Antonyms:
Declension, fem.
singularplural
Nom.mirnoćamirnoće
Gen.mirnoćemirnoća
Dat.mirnoćimirnoćama
Acc.mirnoćumirnoće
Voc.mirnoćomirnoće
Ins.mirnoćommirnoćama
Loc.mirnoćimirnoćama
AI Updated 6 October 2026