SR→EN

kraljević

краљевић

králjević · /krǎːʎeʋit͡ɕ/ · masc.

RU Suggest an edit
NOUN
  1. prince; king's son
    U pesmama se mnogo peva o Kraljeviću Marku. — Many songs are sung about Prince Marko.
    Mladi kraljević je odrastao u Londonu. — The young prince grew up in London.

Kraljević means specifically a king's son; princ is the broader word.

Synonyms:
Declension, masc.
singularplural
Nom.kraljevićkraljevići
Gen.kraljevićakraljevića
Dat.kraljevićukraljevićima
Acc.kraljevićakraljeviće
Voc.kraljevićukraljevići
Ins.kraljevićemkraljevićima
Loc.kraljevićukraljevićima
AI Updated 6 October 2026