izvršavati
извршаватиizvršávati · /izʋrʃǎːʋati/ · imperfective
VERB
-
(of tasks, duties) to carry out; to fulfil; to performOna uvek savesno izvršava svoje obaveze. — She always conscientiously carries out her duties.Vojnici izvršavaju naređenja bez pitanja. — Soldiers carry out orders without question.
-
(of crimes) to commitIsta grupa je godinama izvršavala pljačke po gradu. — The same gang committed robberies around the city for years.
-
(of a program, computer) to execute; to runRačunar izvršava komande jednu za drugom. — The computer executes the commands one after another.
The perfective is izvršiti; it takes a direct object in the accusative (izvršavati zadatak).
Synonyms:
Conjugation, imperfective
| Present tense | |
|---|---|
| ja | izvršavam |
| ti | izvršavaš |
| on/ona/ono | izvršava |
| mi | izvršavamo |
| vi | izvršavate |
| oni/one/ona | izvršavaju |
Past tense: izvršavao, izvršavala, izvršavalo · izvršavali, izvršavale
Future: izvršavaću, izvršavaćeš, izvršavaće, izvršavaćemo, izvršavaćete, izvršavaće
Imperative: izvršavaj
AI
Updated 29 September 2026