izvidnik
извидникìzvidnīk · /ǐzʋidniːk/ · masc.
Suggest an editNOUN
-
(military) scout; reconnaissance soldierIzvidnici su se vratili pre zore. — The scouts came back before dawn.Komandant je poslao dva izvidnika prema reci. — The commander sent two scouts toward the river.
A member of the Scouts is usually called izviđač, not izvidnik.
Declension, masc.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| Nom. | izvidnik | izvidnici |
| Gen. | izvidnika | izvidnika |
| Dat. | izvidniku | izvidnicima |
| Acc. | izvidnika | izvidnike |
| Voc. | izvidniče | izvidnici |
| Ins. | izvidnikom | izvidnicima |
| Loc. | izvidniku | izvidnicima |
AI
Updated 6 October 2026