izopačen
изопаченizòpāčen · /izǒpaːt͡ʃen/
Suggest an editADJECTIVE
-
(of a person, morals) perverted; depraved; corruptSamo izopačen čovek može tako nešto da uradi. — Only a depraved person could do something like that.
-
(of meaning, values) distorted; twistedU toj seriji vidimo izopačenu sliku društva. — That series shows a distorted picture of society.
Declension by gender, singular
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | izopačen | izopačena | izopačeno |
| Gen. | izopačena | izopačene | izopačena |
| Dat. | izopačenu | izopačenoj | izopačenu |
| Acc. | izopačen | izopačenu | izopačeno |
| Voc. | izopačen | izopačena | izopačeno |
| Ins. | izopačenim | izopačenom | izopačenim |
| Loc. | izopačenu | izopačenoj | izopačenu |
Declension by gender, plural
| masc. | fem. | neut. | |
|---|---|---|---|
| Nom. | izopačeni | izopačene | izopačena |
| Gen. | izopačenih | izopačenih | izopačenih |
| Dat. | izopačenim | izopačenim | izopačenim |
| Acc. | izopačene | izopačene | izopačena |
| Voc. | izopačeni | izopačene | izopačena |
| Ins. | izopačenim | izopačenim | izopačenim |
| Loc. | izopačenim | izopačenim | izopačenim |
Comparison: izopačeniji, izopačenija, izopačenije · najizopačeniji
AI
Updated 6 October 2026