SR→EN

iznuđivati

изнуђивати

iznuđívati · /iznud͡ʑǐːʋati/ · imperfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. to extort
    Banda je iznuđivala novac od vlasnika lokala. — The gang extorted money from bar owners.
    Sumnjiče ga da je godinama iznuđivao novac. — He is suspected of extorting money for years.
  2. (a confession, promise) to force out; to wring
    Policija je batinama iznuđivala priznanja. — The police beat confessions out of people.

Construction: iznuđivati nešto od nekoga (acc. + od + gen.); perfective is iznuditi.

Conjugation, imperfective
Present tense
jaiznuđujem
tiiznuđuješ
on/ona/onoiznuđuje
miiznuđujemo
viiznuđujete
oni/one/onaiznuđuju
Past tense: iznuđivao, iznuđivala, iznuđivalo · iznuđivali, iznuđivale
Future: iznuđivaću, iznuđivaćeš, iznuđivaće, iznuđivaćemo, iznuđivaćete, iznuđivaće
Imperative: iznuđuj
AI Updated 6 October 2026