SR→EN

iznenađivati

изненађивати

iznenađívati · /iznenad͡ʑǐːʋati/ · imperfective

RU Suggest an edit
VERB
  1. (+ acc.) to surprise; to astonish
    Ona me stalno iznenađuje svojim idejama. — She keeps surprising me with her ideas.
    Ne iznenađuje me što kasni. — It doesn't surprise me that he's late.
  2. (iznenađivati se) to be surprised; to marvel
    Stalno se iznenađujem koliko je grad porastao. — I'm always surprised by how much the city has grown.

The perfective is iznenaditi; iznenađivati se usually takes the dative or a "što" clause.

Synonyms:
začuđivati čuditi
Conjugation, imperfective
Present tense
jaiznenađujem
tiiznenađuješ
on/ona/onoiznenađuje
miiznenađujemo
viiznenađujete
oni/one/onaiznenađuju
Past tense: iznenađivao, iznenađivala, iznenađivalo · iznenađivali, iznenađivale
Future: iznenađivaću, iznenađivaćeš, iznenađivaće, iznenađivaćemo, iznenađivaćete, iznenađivaće
Imperative: iznenađuj
AI Updated 24 October 2026